Kobus heet je welkom.

terschellingervlag

“Rood zijn de wolken

Blauw is de lucht

Geel zijn de helmen

Groen is het gras

Wit is het zand

Dit zijn de kleuren van Schellingerland”

De eilander kinderen leren dit gedichtje als verklaring voor de Terschellinger vlag, toepasselijker kan het niet.

En Kobus?

Op dit eiland ben ik, in de meeuwenkolonie op de Boschplaat, uit een ei gekropen.

Een meeuw vliegt van hot naar her. Kan overal wonen en blijven. Toch ben ik het liefst op Terschelling.

Texel, Vlieland en de andere eilanden: ook leuk. Maar niets gaat boven Terschelling. Kan er niks aan doen.

Badgasten?

Elk jaar laten ruim 500.000 badgasten zich door mij en m’n soortgenoten op hun hoofd kakken.

En, vraag je je wel eens af: wat moeten ze toch allemaal op het eiland?

Een poging: Terschelling is herkenbaar, gastvrij, informeel, stabiel, gemoedelijk maar vooral zichzelf.

Het eiland is populair. Al jaren. Economische crisis, trends, weersomstandigheden, negatieve publiciteit: niets lijkt invloed te hebben op het bezoekersaantal van dit Waddeneiland.

Het eiland kent niet alleen een gigantisch herhalingsbezoek maar er is ook sprake van “generatie-toerisme”; veel mensen bezochten als klein kind met hun ouders naar het eiland en komen nog steeds jaarlijks het eiland bezoeken. Nu inmiddels met de eigen kinderen en kleinkinderen die op hun beurt dit patroon ook weer voortzetten.

Al jaren gaat het zo. Men voelt zich er thuis. De reis met de boot dwingt je om afstand te nemen van je reguliere leven waardoor “echt weg” bent. Het eilandgevoel laat je anders naar de wereld kijken.

De diverse soorten badgasten hebben het tegelijk naar hun zin: gezinnen, groepen, jongeren, ouderen, echtparen, yuppen, cultuurzoekers en natuurliefhebbers.

Op Terschelling kun je jezelf zijn, ongeacht rang of stand. Dat komt omdat het eiland vooral zichzelf is en zich kan permitteren om niet mee te gaan in allerlei hypes, grillen en trends. Op het eiland wordt dat het best getypeerd met de uitspraak: “haal niks om”.

Dus dat doen we dan ook maar niet …

4 gedachten over “Kobus heet je welkom.

  1. Het eiland is de plek waar je alles even achter je kan laten. Zonder make-up en hakken de deur uit, je haar op halfzeven; het maakt niet uit. Zodra de Brandaris in zicht komt, bruist mijn hart en in de verte hoor ik zachtjes de branding van de Noordzee zingen ‘welkom thuis’. Hoezo eilandgek…..

  2. Jeugd herinnering.
    Het is 1947. Kamperen als 4 jarige met mijn ouders in een duinpan op Dellewal. Water halen bij de jeugdherberg. Later bij van Leunen in de Uiver bij het groene strand. Onvergetelijk!!!!

  3. Wij komen al meer dan 30 jaar op het eiland, toen met onze kleine kinderen en nu komen die met hun kinderen uit Zuid-Afrika deze zomer weer naar Tereschellling om vakantie vieren. Bovendien trouwt onze jongste zoon er deze zomer! Dus HOERA voor Terschelling!!

Kobus stelt jullie reacties op prijs!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s