Het KobusKantoor.

Jullie weten natuurlijk dat Twitteren genoemd is naar de klank die een vogel voortbrengt: “tweet tweet”. Dan snappen jullie ook waarom ik als meeuw zo goed overweg kan met Twitter, Facebook en dat soort zaken waar 10 jaar geleden nog niemand van gehoord had. Ja ja! Kobus is met zijn tijd meegegaan!

Jullie weten ook dat ik alles in de gaten houd op het eiland. Ik zie, hoor en signaleer alles wanneer ik over het eiland vlieg. Niet alleen “live” maar ook digitaal. Dáár wil ik het eens even met jullie over hebben, volgens mij loopt het namelijk een beetje uit de klauw!

Ik zag laatst deze conversatie op Facebook:

Jacques Bodry:

“Het is echt ongelooflijk mooi op Terschelling. Dina en ik hebben het erg naar onze zin. Misschien kunnen we zo een biertje in de Walvis gaan drinken!”.

(18 minuten geleden)

Dina Bodry-Hansen:

“Dat zou je me ook gewoon kunnen vragen. Ik zit toch naast je?”

(17 minuten geleden)

Moet dat zo?

Tablets, smartphones, mobile devices: het lijkt wel of jullie niet zonder kunnen! Bij sommige badgasten (en eilanders) is de telefoon gewoon vergroeid met hun hand. Ik ken een voorbeeld waarbij de smartphone operatief verwijderd moest worden vanuit de handpalm! Schokkend!

Wanneer ik jullie op het strand zie wandelen hebben veel mensen het nog drukker met het op Facebook plaatsen van foto’s en teksten dan met het genieten. Ze kijken niet eens echt meer, alleen maar via die stomme smartphonelens! Flatsj!

De schoonheid van het eiland, de rust, de natuur zou je ook gewoon met je eigen ogen kunnen zien. Het laten binnenkomen, genieten, ondergaan.

In kroegen, café’s, restaurants zit iedereen te appen, chatten, SMS’en, tweeten en hoe het verder allemaal heten mag. Zonde van het bootkaartje! Dat kan je thuis toch ook doen?

Ik heb daarom een plan. Bij de aankomst van de boot plaatsen we een loket: Het KobusKantoor. Iedereen die dat wil en die écht van het eiland wil genieten levert de smartphone daar in en haalt ‘m bij vertrek weer op. Let maar op: dán komt het eiland pas écht bij je binnen!

Thuis vertel je dan gewoon wat je mee hebt gemaakt en hoe mooi het was. Nú weten je volgers voordat jij thuis bent al wat je beleefd hebt: niks verrassends meer aan.

Mijn taak zal dan ook een beetje anders worden. Ik zal meer mensen de weg moeten wijzen, meer verdwaalde fietsers moeten begeleiden. Want kaartlezen moeten jullie ook weer opnieuw leren!

Maar dat heb ik er graag voor over!

Flatsj!

 

 

Kobus stelt jullie reacties op prijs!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s